ΑΣΤΡΑΦΤΟΥΜΕ
ΓΛΥΚΑ ΚΑΙ  ΜΑΛΑΚΑ          Γλυκά και μαλακά
μέσα από τα μάτια σου
ο έρωτας φυσά
και μες στα μάτια μου γλιστρά και τραγουδά

Γλυκά και μαλακά
μέλι στα στήθη σου
και από τα πολλά φιλιά
μέσα στα στήθη μου κυλά
και τραγουδά

Γλυκά και μαλακά
τα χεριά χορεύουνε
γλυκά και μαλακά
τα χέρια σμιλεύουνε
το χρόνο
που γλυκά και μαλακά
σταματά

Γλυκά και μαλακά
τα χείλη νηστεύουνε
γλυκά και μαλακά
τα χείλη μερεύουνε
το χρόνο
που γλυκά και μαλακά
σταματά
ΦΕΥΓΩ
Τα παράθυρα ανοιχτά
φεύγω
μακριά σου
για να σε βρω
το καράβι σαλπάρει
μένω κοντά σου
και σε χάνω

Νύχτα σιωπηλών αναιρέσεων
μυστικών καταθέσεων
ηθών αποπλάνηση
ψυχών περιπλάνηση

Τα παράθυρα ανοιχτά
το καράβι σαλπάρει
μένω κοντά σου
μένουμε φεύγοντας
φεύγουμε μένοντας
φλεγόμενοι
ρίχνοντας άγκυρα
στο κενό
ΑΣΤΡΑΦΤΟΥΜΕ
Ακροπατώ στα ίχνη σου
και ακροβατώ
σ’ ένα τοπίο αστραφτερό
σε βρίσκω

Αστράφτουμε, αστράφτουμε
τυλίγοντας τη νύχτα
μες στις χούφτες μας

Αστράφτουμε, αστράφτουμε
τ’ άστρα περνώντας
χάντρα, χάντρα
κολιέ του φόβου που 'χει σπάσει
κολιέ του φόβου
που μόλις έχει αποδράσει

Αστράφτουμε και τρέμουμε
για τη χαρά που περιμένει
αστράφτουμε, αστράφτουμε
για τη χαρά που τρέμει
αστράφτουμε χαμένοι
ΠΕΤΑΜΕ
Φυσάει
και μυρίζει γιασεμί
απ’ του κορμιού σου
τα παράθυρα

Φυσάει
και γεμίζει νοσταλγία
η σοφίτα της ψυχής
και χάθηκα

Πετάμε, πετάμε
τις χορδές του ονείρου παίζουμε
και τη σιωπή γεννάμε
πετάμε, πετάμε
απ' του έρωτα την εσοχή
στο διάστημα γλιστράμε

Φυσάει
και διαλύομαι
στης αγκαλιάς σου
αιωρούμενος
το ξέφωτο

Φυσάει
και ξεχύνομαι
μες στης ματιάς σου
το ατέλειωτο το ναι
σε χορό ξέφρενο

Πετάμε, πετάμε
τις χορδές του ονείρου παίζουμε
και τη σιωπή γεννάμε
πετάμε, πετάμε
απ’ του έρωτα την εσοχή
στο διάστημα γλιστράμε
ΠΌΤΕ ΠΟΤΈ
Πότε ξανά, πότε ξανά
η γεύση του ουρανού
μέσα απ’ το στόμα σου
Πότε ξανά, πότε ξανά
ο λυγμός της νύχτας
που φυλάκισα στο στρώμα σου

Ποτέ ξανά, ποτέ ξανά
η στιγμή δεν γυρνά
ποτέ ξανά

Υπογράφει στο τίποτα
και προσπερνά
γράφει μονοπάτι
στο πουθενά

Πότε ξανά, πότε ξανά
το άγγιγμα εκείνο
απ’ των χειλιών τα κύματα

Πότε ξανά, πότε ξανά
μέσα από γέφυρες αέρινες
πόλεις αόρατες
από το σώμα σου
στο σώμα μου

Ποτέ ξανά, ποτέ ξανά
η στιγμή δε γυρνά
ποτέ ξανά

Υπογράφει στο τίποτα
και προσπερνά
γράφει μονοπάτι στο πουθενά
ΜΗΝΥΜΑ
Αν και μόνο αν
ποθείς να ξεδιπλώσεις
το κόκκινο χαλί
της ψυχής σου
στα πόδια μου ν' απλώσεις
Κι εγώ αραχνοΰφαντη
με χέρια από μετάξι
από μέσα να διαβώ
κι όπου πατώ να ανθίζει
ΑΜΟΡΓΟΣ
Είμαι Αμοργό ακόμα
και σε αναζητώ
σ’ άδεια καθίσματα
γυρεύω τον αέρα σου
σε μονοπάτια ακολουθώ
τα δάκρυά σου
και σ’ εκκλησιές ερημικές
η εικόνα της εικόνας σου
κι ασπάζομαι
το χτύπο της καρδιάς σου
ΕΙΜΑΣΤΕ
Ασημένιες γραφές
στο κενό
λέξεις ανείπωτες
κεριά αναμμένα
στάζουνε δυο κορμιά
σε ένα

Είμαστε λεπτοί αόρατοι
με μάτια από χρυσάφι
με χέρια ορθάνοιχτα
και δάκρυα από λάθη
κύκλους διαγράφουμε στο φως
ΜΕΘΗ
AΓΓΕΛΟΣ
Της ανηφόρας άγγελος
φτερά κέρινα
που στάζουν μέλλον
και το παρόν
πανσέληνος

πέφτω ανάσκελα στο χώμα
και κοιτώ τον ουρανό

βουκαμβίλια ο έρωτας σου
νύχτα από χαμόγελα πλασμένη
χέρι που σπέρνει αστέρια

πέφτω ανάσκελα στο χώμα
και κοιτώ τον ουρανό

ανεμόσκαλα θροΐζει
αναδιπλώνεται
σχισμή φωτός
και ο άγγελός μου
φανερώνεται

πέφτω ανάσκελα στο χώμα
και κοιτώ τον ουρανό
ΛΗΣΜΟΝΙΑ
Γεννιέσαι
σε μια αχτίδα λησμονιάς
αποχωρίζομαι τη λήθη
και σε βρίσκω
ρωγμή στη σιωπή
φιλί στη κραυγή
και ο ήλιος που δύει
μες το στόμα σου
ΣΑΙ
Σάι
σ’ αγαπώ
τα χέρια μου ενώνω
και σε καλώ
σ' ευχαριστώ
Σάι
σ' αγαπώ
τα χέρια μου ενώνω
και σε καλώ
προσκυνώ
ΜΕΘΗ
Την πτυχή σου
αναζητώ εκείνη
που ακόμα δεν ξεδίπλωσες
εκείνη τη κρυφή πηγή ποθώ
που όσο πίνω
τόσο δεν ξεδιψάω
όσο και αν ταπεινώνομαι απ τη μέθη
τόσο θέλω να μεθάω
ΠΙΑΝΟΜΑΙ
Ανοίγει ο ουρανός
γελωτοποιός εγώ
μειδιάζω
χρυσή βροχή κεντά
ακροβατώ και σαρκάζω

πιάνομαι
απ’ την άκρη των ρούχων σου
πιάνομαι
γλιστρώ
το δάκρυ σου βάρκα
κουπιά οι λυγμοί σου

χάνομαι
στης σκιάς μου τη δίνη
χάνομαι
τρέμεις
μα με κρατάς
είμαι δική σου

Ανοίγει ο ουρανός
γελωτοποιός εγώ
μειδιάζω
βόμβες και νεκροί
ακροβατώ και σαρκάζω

πιάνομαι
απ’ την άκρη των ρούχων σου
πιάνομαι
γλιστρώ
το δάκρυ σου βάρκα
κουπιά οι λυγμοί σου

χάνομαι
στης σκιάς μου τη δίνη
χάνομαι
τρέμεις
μα με κρατάς
είμαι δική σου
ΑΠΟΥΣΙΑ
Στης απουσίας σου
την άχρωμη λουρίδα
κινούμαι
σε αδιέξοδο χορό μαρτυρικά
η νύχτα φτάνει,
οι ψίθυροί της
στ' αυτιά μου ηχούνε
μα είναι για άλλους
τα μυθικά της μυστικά
Είναι γλυκόπικρο
της στέρησης το χάδι
καυτός αέρας του βιώματος
που εκλείπει
και μια κίνηση ενός αγνώστου
που τυχαία μ' αγγίζει
τον πάπυρο της μνήμης ξεδιπλώνει
Τα δάκρυα κυλούν
η ύστατη αντίσταση
που τώρα λιώνει
ΕΡΩΣ  ΑΝΙΚΑΤΕ  ΜΑΧΑΝ
Έρως ανίκατε μάχαν
Έρως ως εν κτήμασι πίπτεις
ος εν μαλακαίς παρειαίς
νεανίδος εννυχέυεις
φοιτάς υπερποντίων
εν αγρονόμοις αυλαίς
και σου τ αθανάτων
φύξιμος ουδείς
ουδ αμερίων γε γ’ανθρώπων
ο δε έχων μέμεινεν
                        Σοφοκλής
ΣΙΩΠΗ
Μέσα μας
αναλύθηκε η σιωπή
ο Αρχάγγελος της άγγιξε τα μύχια
σε ακατοίκητο χάος
βύθισε τη μνήμη
όταν εχαρισθήκαμε
σε μια απίστευτη όχθη
όχθη των ελαφρών σκιών
ονειρεμένη
άλλοτε άπο δάκρυα
τα χρυσά στίγματα μας κοίταξαν
τόσο που αποσπασθήκαμε
από το βάρος μας
όπως αποσπασθήκαμε
απ’ την αμαρτία
               Οδ.  Ελύτης
ΡΟΗ
Είναι ασίγαστος ο πόθος
της ροής του πεπρωμένου
της εισροής
μες του γραμμένου από τις μνήμες
μέλλοντα
ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ
Είμαι δίπλα σου
περιστρέφομαι
στα κενά της τροχιάς σου
υπάρχω
όπου δεν υπάρχεις
απλώνομαι
μεταμορφώνομαι

Είμαι δίπλα σου
περιστρεφόμαστε
στροβιλιζόμαστε
άξονας το βλέμμα σου
η τροχιά μεγαλώνει
είμαι δίπλα σου
και η τροχιά μεγαλώνει

Μύριες χρυσές κλωστές
διαπλέκονται
οι όμορφες στιγμές
γύρω απ’ τα σώματα
ολόγυρα τυλίγονται
χρυσές στιγμές
χρυσά κορμιά
που πλέουν
είμαι δίπλα σου
ΥΠΟΓΕΙΑ ΠΤΗΣΗ
ΡΩΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΕΤΑ
Λαχανί κορδέλα
ασημένιο σκουλαρίκι
είναι τύχη ο έρωτας μας
η θεία δίκη
κατέχομαι, κατέχεσαι
αντέχεται; Αντέχεται

Πύρινο στεφάνι
σε γεννά ενώ σε καίει
σε πονά και κλαίει
ζητά, ζητά και ρέει

Ρέει μέσα στο αίμα
δίνει αλήθεια στο ψέμα

Σε αγγίζει γλιστράει
σταματά, ξεκινάει
σε αγγίζει, πονάει

Είμαι στο κέντρο τ’ ουρανού
γεμάτη χάδια
είμαι στο κέντρο τ’ ουρανού
και ψάχνω τα σημάδια

χτυπάς μη χτυπάς
γιατί σκίζουμε ότι προσκυνήσαμε
μη χτυπάς
γιατί φτύνουμε όπου γονατίσαμε
μάτια με μάτια
καρδιά με καρδιά
κομμάτια; ποτέ κομμάτια

Φωτιά
να καώ για να ζήσω
μοναχά μη μιλήσω
τα λόγια φυλακίζουν
τα στήθη, τα χείλη να μυρίσω
τα λόγια στραγγίζουν
τα στήθη να αγγίξω
να γευτώ, να μυρίσω
να συρθώ, να κυλιστώ
στης λάσπης εικόνισμα
στης λάσπης το μύρο

Mαζί σου παντού
μαζί σου τα πάντα

Δυο μάτια κάρβουνα
δυο μάτια βουνά
να ανεβαίνω, να μη φτάνω
να είμαι από πάνω;
να είμαι από κάτω
πιο κάτω, πιο κάτω
εκεί που μόνο
του Θεού το χέρι φτάνει
εκεί που ο νους μου με χάνει
πιο κάτω, πιο κάτω
να χαθώ για να γυρίσω
να νικηθώ για να νικήσω
να νικηθώ για να αγαπήσω
ΔΥΟ ΚΑΡΔΙΕΣ
Δυο καρδιές
η μια μέσα στην άλλη
ηχούνε
δυο καρδιές
η μια μέσα στην άλλη
χτυπούν

Δυο καρδιές η μια μεγάλη
η άλλη μικρή
δυο καρδιές η μια ασημένια
η άλλη χρυσή
δυο καρδιές
χτυπάνε δυο καρδιές

Δυο καρδιές
Η μια μέσα στην άλλη
κοιτούνε
Δυο καρδιές
Η μια μέσα στην άλλη
βουτούν

Δυο καρδιές η μια μεγάλη
η άλλη μικρή
δυο καρδιές η μια ασημένια
η άλλη χρυσή
δυο καρδιές
χτυπάνε δυο καρδιές

Δυο καρδιές σε μία
Δυο καρδιές
ΣΤΡΙΜΑΔΙ
ΣΚΙΑ
Θέλω να γίνω η σκιά σου
στα βήματα σου να μετρώ
τον έρωτα σου
να λειτουργώ το όνομα σου

Θέλω να γίνω η σκιά σου
ν' αλλάζω σχήματα, μορφές
στην αγκαλιά σου
ν' ακροβατώ στα όνειρά σου

Πάνω στο σώμα σου
κεντώ τα όνειρά μου
και μακριά του
ζω μακριά μου

Μέσα στο σώμα σου
φυλώ τα μυστικά μου
και μακριά του
ζω μακριά μου

Θέλω να γίνω η σκιά σου
Χορό να στήνω με το φως
απ τη ματιά σου
να σε κυκλώνω άθελά σου

Θέλω να γίνω η σκιά σου
στους δρόμους να χαράζω
το περίγραμμα σου
ν' αποτυπώνω τη χαρά σου

Πάνω στο σώμα σου
κεντώ τα όνειρά μου
και μακριά του
ζω μακριά μου

Μέσα στο σώμα σου
φυλώ τα μυστικά μου
και μακριά του
ζω μακριά μου
ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ
Ένας μαύρος γάτος
μού 'χει πάρει τα μυαλά
γλύφει τα μουστάκια του
και στα μάτια με κοιτά

Όταν τον ζυγώνω
γουργουρίζει δυνατά
στο σπίτι μου τον βάζω
κι απ’ το παράθυρο το σκα

Μαύρε γάτε, μαύρε γάτε
Πάρε με μαζί σου
στη τσάρκα τη τρελή σου
μαύρε γάτε, μαύρε γάτε
τώρα που νυχτώνει
και το όνειρο ζυγώνει

Ο μαύρος μου ο γάτος
έχει φουντωτή ουρά
νιαουρίζει τη κουνάει
και ότι θέλει του περνά

Άμα μου θυμώνει
Βγάζει νυχάκια και με ματώνει
Μα άμα τον μαλώσω
Απ’ το παράθυρο το σκα

Μαύρε γάτε, μαύρε γάτε
Πάρε με μαζί σου
στη τσάρκα τη τρελή σου
μαύρε γάτε, μαύρε γάτε
τώρα που νυχτώνει
και το όνειρο ζυγώνει
ΒΑΣΙΛΙΚΗ
Βασιλική με το όνομα
πλανεύεις κάθε άντρα
σαν το κομπολογάκι σου
τους παίζεις χάντρα, χάντρα

Με μια ματιά είναι σκλάβοι σου
και 'συ είσαι η αφέντρα
βασιλικά υποκλίνονται
σε κάθε σου κουβέντα

Είσαι άπιαστο όνειρο
καρδιά μου
Και ‘γω πως τόλμησα ο φτωχός
Να ρίξω πάνω σου
τη ματιά μου

Βασιλική όταν περπατάς
γεννιόνται τα λουλούδια
και όταν γλυκά χαμογελάς
φτιάχνονται τα τραγούδια

Είσαι γκρεμός και όνειρο
κάθε αντρός  λαχτάρα
μα κρέμονται όλοι από μια χορδή
στου κορμιού σου τη κιθάρα

Είσαι άπιαστο όνειρο
καρδιά μου
Και 'γω πως τόλμησα ο φτωχός
Να ρίξω πάνω σου
τη ματιά μου
ΤΟ ΓΙΟΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΣ
Μαζί δεν κάνουμε
και χώρια δεν μπορούμε
ένα γιοφύρι είναι
και πως θα το διαβούμε
εσύ από τη μια μεριά
κι εγώ από την άλλη
δεν ανταμώνουμε
και η πίκρα είναι μεγάλη

Μαζί δεν κάνουμε
και χώρια δεν μπορούμε
πλευρό γυρίζουμε
μόλις αγαπηθούμε
εκεί που κάθομαι
με κάνεις αεροπλάνο
και κει που ίπταμαι
εκεί αλλάζεις πλάνο

Μαζί δεν κάνουμε
και χώρια δεν μπορούμε
στα δίχτια του έρωτα
και τώρα πως θα βγούμε
ταξίδι αρχίσαμε
που δεν έχει λιμάνι
παλιοζωή ρουφιάνα
τι μας έχεις κάνει
ΣΤΡΙΜΑΔΙ
Είναι όμορφος
είναι κι έξυπνος
γενναιόδωρος στο χάδι
έλα όμως που εξόν αυτών
σου βγάζει και το λάδι
το στριμάδι

Είναι έμπιστος
είναι και πιστός
κάθε γυναικός καμάρι
έλα όμως που εξόν αυτών
θες να του σπάσεις το κεφάλι
σε νταμάρι
το στριμάδι

Βρε τι ομορφιά
βρε τι λεβεντιά
βρε τον άξιο νοικοκύρη
έλα όμως που εξόν αυτών
θέλω να κάνω χαρακίρι
το στριμάδι
ΑΓΚΑΘΙ
Μέσα από το αγκάθι
στάζει γλυκό πιοτί
και όποιος το αγκάθι αντέξει
του ευφραίνεται η ψυχή
πίνει γλυκό πιοτί μεθά
και όλα τα ξεχνά

Σαν βγάλεις ένα αγκάθι
σου μένει μια πληγή
και πάνω στην αγάπη
αυτή γίνεται διπλή
μα έρχεται εκείνη η γλύκα
το μέλι με τα σύκα
και πάνω στο φευγιό
σε πιάνει παραμιλητό

Αγκάθι μου, αγκαθάκι
να φύγω δεν μπορώ
όσο και αν με τσιμπάς εσύ εγώ θα σε αγαπώ
η γλύκα είναι μεγάλη
με πιάνει παραζάλη
όσο και αν πονώ
να σε ξεχάσω δεν μπορώ
ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ
Μια νύχτα γλίστρησες κρυφά
μες της καρδιάς μου την αυλή
την εψυλλιάστηκα εγώ
σου 'πα πιο μέσα να μη μπεις

μ΄ έπιασες στον ύπνο
πηδάς απ’ το μπαλκόνι
και τώρα είσαι αραχτός
στης καρδιάς μου το σαλόνι
μ' έπιασες στον ύπνο
πηδάς απ’ το μπαλκόνι
και τώρα είσαι άρχοντας
και μένα ποιος με σώνει

Βρε λες και τά 'ξερα εγώ
τώρα γυρνάς με άλλες δυο
συ σουλατσάρεις
στη καρδιά μου
κι εγώ είμαι ρημαδιό

Συ γυρνάς με δυο
και η καρδιά μου μόνη
εγώ έχω ρέψει και εσύ
δεν έχεις επιστρέψει
συ γυρνάς με δυο
και η καρδιά μου μόνη
έτσι αρχινούν οι έρωτες
και καταλήγουν φόνοι
ΚΥΡ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΑ ΜΟΥ
Γιατρέ μου γιατρουδάκο μου
κυρ’ ψυχαναλυτά μου
έχω ένα σφάχτη στη καρδιά
ποιά να’ναι η γιατρειά μου

μου λες πως φταίνε τα παλιά
που μ’ έδερνε η γιαγιά μου
για πες μου πως θα σώσουμε
την έρμη την καρδιά μου
μου δίνεις ηρεμιστικά
και χάνεται η μαγκιά μου

γιατρέ τον Τάσο αγαπώ
και σφίγγεται η καρδιά μου
τον Τάσο εγώ θα παντρευτώ
να βρω τη γιατρειά μου
τον Τάσο εγω θα παντρευτώ
ας όψεται η γιαγιά μου
ΚΑΜΜΕΝΟΣ
Όταν ξυπνάω το πρωί
αντί για καφεδάκι
πίνω μια κούπα από κρασί
στρίβω κι ένα τσιγαράκι

ανοίγω την εφημερίδα μου
τα νέα ατενίζω
δε βλέπω τίποτα καλό
στη ντάγκλα μου γυρίζω

δεν είμαι αλήτης βρε παιδιά
δεν είμαι ουτε πρεζάκι
μα όταν ο κόσμος χάνεται
σταθερό το ποτηράκι
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
ΑΝΗΣΥΧΩ
Ανησυχώ σαν μου μιλάς
ανησυχώ σαν δεν μιλάς
ανησυχώ κάθε λεπτό πού είμαι μακριά σου
για το λεπτό κορμί τής καρδιάς σου.
Ανησυχώ αν θα αντέξει
ανησυχώ πόσο θα αντέξει
ανησυχώ για το λυγμό στη ματιά σου.
Πόσο μπορείς και για πόσο
ν’ αγκαλιάζεις τον κόσμο με δυο αόρατα χέρια
πόσο μπορείς (για πόσο)
στο στενό του θανάτου να χαράζεις αστέρια.
Ανησυχώ μη χαθείς
ανησυχώ μη βρεθείς και σε χάσω
Ανησυχώ αν ποτέ θα μου δοθείς
τα τείχη αν ποτέ θα προσπελάσω.
Πόσο μπορώ και για πόσο
να μη σπάω.
‘Η μήπως αντί συνέχεια
να στρίβω το μαχαίρι στην πληγή
θα ‘πρεπε όπως ο ήλιος
ανατέλλει το πρωί
αυτόν τoν έρωτα το γρίφο
τόσο απλά
να προσπεράσω.
Ανησυχώ μήπως η νύχτα μακριά μου σε πάρει
Ανησυχώ μήπως η μέρα που κοντά μου σε κρατά
είναι σκληρή και σε γδάρει.
Έλα μην έρχεσαι
θα ’πρεπε να ’σουν εδώ
προσπαθώ να ισορροπήσω
στο κενό.
Ακούω τη φωνή σου
Ανησυχώ, ανησυχώ, ανησυχώ, ανησυχώ, ανησυχώ
ψάχνω το δρόμο στην ομίχλη
μα βλέπω τρένα.
Άραγε φεύγεις ή έρχεσαι
κανείς δε θα μου πει
αν είν΄ το τέλος ή η αρχή
αν είν΄ το τέλος ή θα είναι
πάντα η αρχή
Ισορροπούμε στον αέρα σε διάφανο σκοινί
Αρχή, μαζί, χώρια, τέλος
Χώρια, μαζί, αρχή, τέλος
Αρχή, τέλος
Αρχή
Τέλος
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ
Ένας κόσμος χυμένος στο πάτωμα
τα παιδιά με μάτια κομμάτια
του ψωμιού η κόρα ας γινόταν μπόρα
να χόρταιναν εκείνοι
που ο Θεός δεν τους δίνει
Όπου κι αν πάω χείλη που καίνε
αλήθειες λένε
αυτιά μαλθακά πάντα κλειστά
Το σώμα αμαυρώνεις, η ίδια ιστορία
εσύ να ματώνεις και γύρω η βλακεία
Διαφάνεια, αγνότητα, ΟΧΙ
ζητείται κενότητα
Ο ήλιος δύει μα δεν ανατέλλει
και η ρωγμή στην καρδιά μου σε θέλει
Πέφτω από ψηλά κάτω δε φτάνω
ψάχνω να σε βρω
σε τοίχο πέφτω απάνω
Σπάσαμε όλους τους κλοιούς
τα κορμιά ματωμένα
νίκησαν άραγε;
Τα βλέπω κάτω πεσμένα
Κάθε νίκη και πόνος,
κάθε αλήθεια και φόνος
Ήταν ραγδαία η πτώση στο φως
αναπνέουμε άφωνοι
μα δεν ξέρουμε πως
σ’ ένα κόσμο δίχως βαρβάρους
γιατί και για ποιους να στήσουμε φάρους
πώς τρυφερά να αγγίζονται χέρια
όταν τα ‘μάθαν να κρατάνε νυστέρια
Με μια απόχη
ψαρεύω  ρινίσματα
σε λίμνη λεπτότητος
σε λίμνη σιγής
το αίμα τρέχει
φόρος τιμής
Ένας κόσμος
χυμένος
στο πάτωμα
ΒΡΕΧΕΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ
Βρέχει αμφισβήτηση
απ’ των ματιών
τις υγρές πτυχές
βρέχει αμφισβήτηση
απ’ του μυαλού τις ύπουλες παγίδες
βρέχει αμφισβήτηση
απ’ της καρδιάς τη ρόγα
βρέχει αμφισβήτηση
ματαιωμένες όλες οι ελπίδες
Το άλμα πού ’μεινε μετέωρο
το ναι που ειπώθηκε
μα πάγωσε στο στόμα
και έκτοτε η ψυχή σε κώμα
Αιμορραγεί το όχι που δεν τόλμησε
της μετριότητας το ίσως
Βρέχει, βρέχει δε σταματά
τόσοι τοίχοι που δε σπάσανε
τόσες γέφυρες που δεν περάσαμε
και ακόμα τις περνάμε
μα δε φτάνουμε ποτέ απέναντι
Βρέχει αμφισβήτηση
για χέρια που απλώνονται
και δεν τα πιάνουμε
γιατί τα χάνουμε
και έτσι τα χάνουμε
Εμείς είμαστε οι χαμένοι
κάπου χαμένοι
κάπου χωμένοι
στους εαυτούς μας τις καταπακτές
με τους τρόμους μας σφιχταγκαλιασμένοι.
ΝΥΧΤΑ
Κοιτώ της νύχτας το άδειο προφίλ
σ’ ένα δρόμο που με διαπερνά
κυλώ σιωπηλά και γυρεύω απαντήσεις.
Ένας γέρος θέλει λεφτά
το δάκρυ μου κλέβει
στα χέρια του γάντια με φορά και κρυώνω
καθώς λιώνουν οι πάγοι
και ο νους περιμένει
το τρένο που δεν σταματά
Γυρίζω σελίδα η νύχτα χορεύει
η πληγή μου ιππεύει
και με προσπερνά
Πληρώστε, πληρώστε φωνάζει η αλήθεια
μια σοφίτα όλη η γη
και μέσα οι νεκροί
μια μεγάλη αγκαλιά
ο πόνος κοιτάει
από κείνο το μάτι που ποτέ δεν ξεχνάει

Διαφανές μονοπάτι
το βρίσκω, το χάνω
περπατάω στις μύτες
σε κρύσταλλα επάνω

Θα χαθώ ή θα ζήσω
ρωτάει η ηχώ μου
καθώς προχωρώ
σε διάδρομους που καίνε
και γυρεύω απαντήσεις σ’ ένα κόσμο από χιόνι
ενώ ο νους περιμένει
το τρένο που δε σταματά και όλο νυχτώνει
Είναι αλήθεια είναι ψέμα ακόμα ρωτάω
τον καλό μου εαυτό
που παραπετάω
Πληρώστε, πληρώστε φωνάζει η αλήθεια
μια σοφίτα όλη η γη
και μέσα οι νεκροί
μια μεγάλη αγκαλιά
ο πόνος κοιτάει
από κείνο το μάτι
που ποτέ δεν ξεχνάει.
Η ηχώ ενός γυάλινου κόσμου
που χρόνια γυρεύω
ενώ βρίσκεται
εντός μου
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Είμαι η Βασίλισσα
βασιλεύω στης καρδιάς τις εσοχές
θρόνος μου του έρωτα η στάχτη
είμαι η βασίλισσα της νύχτας
βασιλεύω στα σκισίματα στις δαγκωνιές
παλάτι μου ότι απέμεινε
απ’ του κορμιού το άχτι
Γδαρσίματα παντού όπου γυρίζω
παντού οπού αγγίζω
μπροστά μου πίσω μου
τεράστια πληγή ο εαυτός μου
Βασιλεύω στο βασίλειο της μοναξιάς
άλογό μου ο πόθος, η λαγνεία
τη μέρα κρύβομαι από του ήλιου τη σπαθιά
βγαίνω τη νύχτα και ξιφομαχώ
για μια ματιά στην αμαρτία
Έχω υπηκόους πολλούς και θαυμαστές
περαστικούς και μόνιμους
Έρχονται, φεύγουν, έρχονται, φεύγουν
κι αφήνουν πίσω τους  λάβες
σαν σκαλοπάτια κόκκινα
για του κορμιού μου
τις καταπακτές
κι αφήνουν πίσω τους λάφυρα
μαχαιριές
κατακτητές πιστοί
στης βασιλίσσης
την αιώνια
θυσία
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ
Εσύ που είσαι εσύ
ο πρίγκιπας της σκιάς
εμφανίζεσαι όταν χάνεις
κερδίζεις και πάλι χάνεσαι
σαγηνεύοντας σκιές
που πάλλονται και τρέμουν
δονούνται γιατί ποθούν
αλλά δεν δύνανται
να ακολουθούν τον εαυτό τους.
Εγώ που δεν είμαι εγώ
ανέγγιχτη, περιπλανώμενη
μες στις χαράδρες των συναισθημάτων μου
τρέμοντας, ψηλαφώντας
(τις γραμμές να χαράζονται)
το αόρατο πρόσωπο,
μοναχικά περπατώντας
στα στενά της ελπίδας μου
μοναχικά περιπαίζοντας
τον άλαλο εαυτό μου
μπροστά σου υποκλίνομαι
παίζοντας με τις κλωστές
των αισθημάτων που απέμειναν
των λιγοστών εκείνων
που παρέμειναν
σκιά του εαυτού μου
του εαυτού μου σκιά
Ο πρίγκιπας της σκιάς
ΣΠΑΣΜΟΣ
Σπασμός
μέσα στη νύχτα
Φτάνω
δε φτάνω
Σπασμός
μέσα στη νύχτα
οι σάλπιγγες χαιρετούν
την απουσία μας
οι καρδίες μας ξέμειναν
κάπου στο δρόμο
να χαζεύουν τους διαβατές που περνούν
Σπασμός
μέσα στη νύχτα
Φτάνω
δε φτάνω
Τα κλειδιά της πόρτας σκουριάζουν
σε κλειδαριές αλλοτινές
Μπαίνουμε
μένοντας απ' έξω
απεγνωσμένα
ενώνοντας βλέμματα και κορμιά
ενώ η ψυχή μας γυρίζει την πλάτη
Σπασμός
μέσα στη νύχτα
Φτάνω
δε φτάνω
φτάνω
δε φτάνω
Δε φτάνω
ΜΟΝΟΙ
Αιωρούμαστε
σε ένα μπαλκόνι
σαν ανέκδοτο
που δεν τελειώνει.
Ματιά που σε στήνουν στο τοίχο
Αλλεπάλληλοι σπασμοί
κορμιών δίχως ήχο
Ο δρόμος που πήραμε
ο δρόμος που έμεινε
αυτός που παρέμεινε
Οι υπόλοιποι σβήσαν
σε ομίχλη δακρύων
Μονοί

Γιορτές
φωτάκια στους δρόμους
θλιβερά φωτίζουν κυρτούς ώμους
γιορτές ροζ φυλακές
φάντασμα ονείρου
πίστης από σκόνη
σε τρύπιο παντελόνι.

Το μπαλόνι ξεφουσκώνει
το κρύο σαρώνει
και μεις όπως πριν και τώρα
και  πάντα
μονοί
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
Κάθομαι διπλά τους καθώς περνούν
τρώγουν και πίνουν
σεμνά γλεντούν
εντός τους καθρεφτίζονται
τα δάκρυά μας
που λικνίζονται
για ένα κόσμο από συντρίμμια

Οπτασίες (που κινούνται) αέναες, ονειρικές
άυλα στηρίγματα σε εκλεκτές ψυχές
Οι τελευταίοι άγγελοι
ανάμεσά μας

Τραγουδάνε τη σιωπή
(Μιλούν) χωρίς φωνή
στα ματιά μάς κοιτούν
και περιμένουν να μάς δουν
να μην χανόμαστε
σ' αυτήν την άθλια ζωή
εμείς λεπτά να πορευόμαστε

Όχι στους δρόμους τους πλατείς
ούτε χαμένοι στα στενά
οι τελευταίοι άγγελοι
να πορευόμαστε ποθούν
να πορευόμαστε
εκεί που ανθίζουν μυγδαλιές

Οι τελευταίοι άγγελοι
Οι τελευταίοι
Copyright © 2014 All rights reserved - adapitsou.com - adapitsou@gmail.com
Copyright © 2014 All rights reserved adapitsou.com - adapitsou@gmail.com